نقش راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان در ايده پردازي خودكشي

هدف از اين تحقيق بررسي ارتباط راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان با ايده پردازي خودكشي بود. جامعه اماري تحقيق كليه دانشجويان دانشگاه پيام نور شهرستان مهاباد در سال تحصيلي 94-93 بود كه تعداد انها برابر با 2000 نفر بود تعداد نمونه با استفاده از فرمول كوكران 322 به دست امد. براي جمع اوري اطلاعات از پرسشنامه تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي و كرايج 2006 و پرسشنامه ايده پردازي خودكشي بك 1979 استفاده گرديد. روايي پرسشنامه توسط 7 نفر از متخصصان و صاحبنظران مربوطه مورد تاييد قرار گرفت و به منظور پايايي پرسشنامه از آلفاي كرونباخ استفاده گرديد كه نشان داد پرسشنامه ها از پايايي بالايي برخوردارند. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون گام به گام استفاده گرديد. يافته ها حاكي از آن بود كه بين راهبردهاي سازگارانه پذيرش، تمركز مجدد بر برنامه ريزي و ارزيابي مجدد مثبت و ايده پردازي خودكشي رابطه منفي وجود دارد و بين راهبردهاي منفي (مقصر دانستن خود، نشخوار فكري و فاجعه انگاري) رابطه مثبتي وجود دارد. و نتايج رگرسيون گام به گام نشان داد كه كه از بين 9 راهبرد تنظيم شناختي هيجان، راهبردهاي تمركز مجدد بر برنامه ريزي، فاجعه انگاري، ارزيابي مجدد مثبت، پذيرش، نشخوار فكري و مقصر دانستن خود توانستند در 6 گام 27 درصد از واريانس مربوط به ايده پردازي خودكشي را در بين دانشجويان تبيين و مورد پيش بيني قرار دهند.