عنوان تخصيص قابليت اطمينان به زيرسيستم هاي فضاپيماي سرنشين‌دار

يكي از مهمترين چالش‌ها در طراحي سيستم‌هاي فضايي، طراحي سيستم با قابليت اطمينان بالا مي‌باشد. اين موضوع در سيستم‌هاي فضايي كه حامل سرنشين هستند از اهميت بسيار بيشتري برخودار است. براي طراحي يك سيستم بر مبناي قابليت اطمينان نخست بايد بر اساس تعريف مأموريت دريافت شده از كارفرما، هزينه در نظر گرفته شده براي پروژه، امكانات و زيرساخت‌هايي كه براي انجام پروژه وجود دارد و يا بايد توسعه يابد، مقداري براي قابليت اطمينان سيستم مشخص شود. پس از آن اين عدد بايد بر اساس معيارهاي مشخصي به زيرسيستم‌هاي موجود تخصيص يابد تا شروعي براي آغاز طراحي باشد. روش‌هاي مختلفي براي تخصيص قابليت اطمينان از سطح سيستم به سطح زيرسيستمي وجود دارد كه در هر پروژه‌اي با توجه به ويژگي‌هاي آن، يكي از اين روش‌ها انتخاب مي‌شود. در اين مقاله با توجه به شناخت كافي از زيرسيستم‌ها و عملكرد آنها در يك فضاپيماي سرنشين‌دار و همچنين تجارب عملياتي موجود، از روش امكان‌پذيري براي تخصيص قابليت اطمينان در فضاپيماي سرنشين‌دار استفاده شده‌است.