ارزيابي كيفيت آب رودخانه با استفاده از شاخص كيفيت آب GIS و مطالعه موردي: رودخانه كارون

آب رودخانه كارون به عنوان پرآبترين رودخانه كشور، تحت تاثير آلاينده هاي مختلفي از جمله زه آب كشاورزي و فاضلاب هاي شهري و صنعتي قرار دارد. شاخص كيفيت آب (WQI) شاخص شناخته شدهاي است كه چند متغير تاثيرگذار در كيفيت آب را در قالب يك عدد تلفيق مي كند. هدف اين مقاله بررسي و ارزيابي وضعيت كيفي آب رودخانه كارون بر اساس WQI و با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) است. براي اين منظور، داده هاي ماهانه شامل pH، دما، TDS ،BOD ،DO، فسفات، نيترات، كدورت و كاليفرم مدفوعي در طول بازهاي از رودخانه و در طي سالهاي 1386 تا 1391 مورد بررسي قرار گرفت. براي بيان شرايط كيفي رودخانه، تغييرات مكاني كيفيت آب، با استفاده از GIS ارائه شد. بر اساس نتايج، همه مقادير شاخص محاسبه شده براي رودخانه در طبقه متوسط قرار گرفتند و اين به معناي آن است كه آب رودخانه در بازه مورد مطالعه تنها با اعمال تصفيه پيشرفته مي تواند براي شرب مورد استفاده قرار گيرد. بر اساس توزيع مكاني- زماني مقادير WQI، ايستگاه هاي گتوند و دارخوين در زمستان داراي بهترين كيفيت آب مي باشند و اين در حالي است كه ايستگاه هاي ملاثاني و اهواز در همين فصل در پايين ترين سطج كيفي قرار دارند.