تهيه نقشه شوري خاك با كاربرد روش هاي زمين آماري و GIS مطالعه موردي: منطقه دهگلان استان كردستان)

شور شدن خاك در ايران يكي از مهم ترين عواملي است كه سبب از بين رفتن پوشش گياهي طبيعي و نهايتا منجر به تخريب اراضي و بيابان زايي مي شود. تحقيق حاضر با هدف تحليل تغييرات مكاني شوري خاك منطقه مورد مطالعه واقع در شهرستان دهگلان (استان كردستان) به وسعت تقريبا 6000 هكتار انجام گرفت. تعداد44 نمونه خاك از عمق 0 تا 30 سانتي متري برداشت و همزمان طول و عرض جغرافيايي نمونه ها با استفاده از GPS ثبت گرديد. براي برآورد شوري از روشهاي كريجينگ و IDW و در محيط +GS و GIS استفاده شد. براي ارزيابي روشها از روش ارزيابي متقاطع باكمك دو پارامتر آماري MAE و RMSE استفاده شده است. نتايج نشان داد كه در عمق 0 تا 30 سانتيمتر بهترين مدل براي آناليز واريو گرام، مدل كروي مي باشد و در عمق 0 تا 30 سانتيمتر روش كريجينگ داراي دقت بيشتري نسبت به روش IDW در برآورد نقاط با مختصات معلوم و تهيه نقشه شوري خاك منطقه مورد مطالعه مي باشد.