سازمان هاي يادگيرنده

سازمان ها براي موفقيت و بقاي خود نيازمند ايجاد موقعيت، سيستم و ساختاري هستند كه هم از ظرفيت و تعهد نيروي انساني خودبراي يادگيري مستمر در تمام سطوح سازمان بهره ببرد و هم منجر به اكتساب مستمر و كاربرد موثر دانش جديد شود. بر همين مبنا سازمانيادگيرنده به عنوان مفهوم و استراتژي جديدي وارد مديريت شد. سازمان يادگيرنده در دو دهه ي گذشته توجه ويژه اي را در زمينه ادبياتآموزش و توسعه به خود جلب كرده است. پيتر سنگه از سازمان يادگيرنده به عنوان ابزار حفظ مزييت رقابت در قرن بيست و يكم دفاع كرده ودرباره آن گفته است: سازمان يادگيرنده مكاني است كه افراد به طور مداوم ظرفيت خود را براي خلق نتايجي كه واقعا مطلوب آنهاست،گسترش مي دهند و جايي است كه الگوهاي جديد تفكر پرورش مي يابد و افراد پيوسته مي آموزند كه چگونه ياد بگيرند. سازمان يادگيرنده دراستراتژي هايش براي ارتباط دوستانه با مشتريانش و همساني با رقبايش متبحرتر است كه اين امر به نوبه خود منجر به بهره وري بيشتر سازمان مي شود در اين مقاله سعي مي شود با روش توصيفي - تحليلي به تعريف سازمان يادگيرنده و يادگيري و يادگيري سازماني پرداخته شود.