بررسي رابطه سرمايه اجتماعي بر سلامت سازماني

تحقيق حاضر با هدف بررسي رابطه سرمايه اجتماعي بر سلامت سازماني در بين كاركنان شركت پارت سازي در شهر مشهد انجام گرفته است. تحقيق از نظر هدف، كاربردي و به روش توصيفي- همبستگي است. جامعه آماري كليه كاركنان شركت توليدي پارت سازي شامل 117 نفر در سال1397 مي باشد. نمونه آماري با استفاده از جدول مورگان تعداد 92 نفر و به روش نمونه گيري منظم انتخاب شده اند. ابزار پژوهش دو پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه 22 سوالي سرمايه اجتماعي ناهاپيت و گوشال (868/0= ) و پرسشنامه 44 سوالي هوي و فيلدمن (834%= ) است. پايايي پرسشنامه ها با استفاده از ضرايب آلفاي كرونباخ محاسبه و تأييد گرديد. براي‌ تجزيه ‌و ‌تحليل ‌يافته ها‌ و‌ آزمون‌ فرضيه هاي ‌پژوهش‌ از ‌آزمون كولموگروف‌ – اسميرونف (‌براي ‌بررسي ‌نرمال ‌بودن‌ توزيع ‌داده ها)‌، و براي تجزيه و تحليل يافته ها و آزمون فرضيه هاي پژوهش از مدل سازي معادلات ساختاري استفاده شده است. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار Spss 22 و Smart pls3 انجام شده است . نتايج تحقيق نشان مي دهد براساس فرضيه اصلي اول تحقيق بين سرمايه اجتماعي و سلامت سازماني رابطه مثبت و معناداري وجود دارد (ضريب مسير 0.577 و آماره T برابر 10.684). بدين معني كه هر چه سرمايه اجتماعي از سطح بالاتري برخوردار باشند، سلامت سازماني در آن سازمان بيشتر خواهد بود.