اثربخشي واقعيت درماني به شيوه گروهي بر تعهد زناشويي زنان داراي تعارض زناشويي شهرستان شهريار

The effectiveness of group reality therapy on marital commitment of women with marital conflict of Shahriar city

هدف از انجام اين پژوهش، بررسي اثربخشي واقعيت درماني به شيوه گروهي بر تعهد زناشويي زنان داراي تعارض زناشويي شهرستان شهريار بود. اﻳﻦ پژوهش از ﻧﻮع ﻧﻴﻤﻪ آزمايشي و با طرح پيش‌آزمون ﭘﺲآزﻣﻮن با گروه كنترل به همراه مرحله پيگيري 1 ماهه بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه زنان مراجعه كننده به مركز مشاوره الزهرا شهرستان شهريار در سال 1397 بودند. در اين پژوهش تعداد 30 نفر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفي ساده به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم‌ شدند. گروه آزمايش 10 جلسه 90 دقيقه‏اي واقعيت درماني گروهي را آموزش ديدند. سپس از آنها پس ‌آزمون گرفته شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه هاي تعارضات زناشويي براتي و ثنايي(1372) و تعهد زناشويي آدامز و جونز(1997) استفاده شد. روش تجزيه و تحليل داده‌ها تحليل واريانس مكرر بود. يافته‌ها تفاوت معناداري را بين عملكرد دو گروه آزمايش و كنترل در تعهد زناشويي زنان داراي تعارض زناشويي در مرحله پس ‌آزمون و پس از يك ماه پيگيري نشان داد. به اين صورت كه نمرات تعهد زناشويي زنان داراي تعارض زناشويي پس از آموزش واقعيت درماني گروهي در گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل به طور معني‌داري افزايش يافته است. آموزش واقعيت درماني گروهي مي‌تواند به ‌منزله يك مداخله مؤثر روان‌شناختي بر بهبود تعهد زناشويي زنان داراي تعارض زناشويي بكار رود.