بررسي رابطه ويژگي هاي شخصيتي و اهداف پيشرفت با ناتواني رياضي

وجود ناتواني هاي يادگيري مخصوصا ناتواني رياضي از جمله مشكلات آموزشي در مدارس است، به صورتي كه ساير حوزه هاي آموزشي - عاطفي را تحت تاثير قرار مي دهد. بنابراين، هدف اين پژوهش بررسي ويژگي هاي شخصيتي و اهداف پيشرفت با ناتواني رياضي و همچنين پيش بيني ناتواني رياضي براساس ويژگي هاي شخصيتي و اهداف پيشرفت دانش-آموزان بود. روش اين پژوهش، توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل همه دانش آموزان پايه پنجم و ششم شهرستان خرم آباد بود كه در سال تحصيلي 1395-96 مشغول به تحصيل بودند. نمونه مورد مطالعه شامل 400 نفر (200 پسر و 200 دختر) بود كه به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي از جامعه مورد پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه هاي ناتواني رياضي، ويژگي هاي شخصيتي و اهداف پيشرفت بود. براي تحليل داده ها از روش ضريب همبستگي تفكيكي و رگرسيون همزمان استفاده شد. نتايج اين پژوهش نشان داد بين ويژگي هاي شخصيتي روان رنجوري (326/.r=) و اهداف عملكرد گريز (264/.r=) با ناتواني رياضي همبستگي مثبت و معنادار وجود دارد. همچنين بين متغيرهاي مسئوليت پذيري (143/.r=-) و اهداف تبحري (137/.r=-) با ناتواني رياضي رابطه منفي و معنادار وجود دارد و در مجموع ويژگي هاي شخصيتي و اهداف پيشرفت مي تواند 8/28 درصد نمره ناتواني رياضي را پيش بيني كند. نتايج به دست آمده مي تواند در بهبود ناتواني رياضي از طريق تمركز بر ويژگي هاي شخصيتي و توجه به اهداف پيشرفت به متخصصان اين حوزه كمك كند. همچنين، نتايج اين مطالعه متخصصان اين حوزه را به نقش مهم ويژگي هاي شخصيتي و اهداف پيشرفت در تعيين راهكارهاي آموزشي جهت بهبود ناتواني رياضي آگاه تر مي كند.