بررسي تاثير سرمايه‌ فرهنگي بر شادماني اجتماعي شهروندان شهر تهران

با توجه به اهميت بحث شادماني در دنياي امروز از يك‌سو و همچنين جايگاه نه چندان مناسب ايران در رتبه بندي بين‌المللي شادماني كه هرساله از سوي سازمان شبكه راه‌حل‌هاي توسعه پايدار و با همكاري سازمان ملل متحد منتشر مي‌شود از سوي ديگر، اين پژوهش به بررسي رابطه تاثير سرمايه فرهنگي بر شادماني شهروندان شهر تهران مي‌پردازد. پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي؛ از نظر ماهيت، توصيفي - همبستگي و از نظر روش، پيماشي مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه شهروندان 15-65 ساله تهراني بوده و اندازه نمونه با استفاده از فرمول كوكران، 384 نفر در نظر گرفته شده است. جهت گردآوري اطلاعات از دو پرسشنامه سرمايه فرهنگي پير بورديو و پرسشنامه شادماني ليندنبرگ بهره گرفته شده است. در اين پژوهش چهار فرضيه مطرح شد و از طريق آزمون پيرسون به بررسي رابطه بين متغيرها پرداخته شد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد بين تمامي ابعاد سرمايه فرهنگي با ميزان شادماني افراد، رابطه معنادار، مستقيم ولي در سطحي ضعيف وجود دارد بيشترين تاثير را سرمايه فرهنگي تجسم يافته (30/0) بر روي ميزان شادماني افراد داشته است سپس سرمايه فرهنگي عينيت يافته (24/0) و سرمايه فرهنگي نهادينه شده به ميزان (16/0) بر ميزان شادماني افراد تاثيرگذار بوده‌اند. همچنين زماني كه تمامي ابعاد سرمايه فرهنگي با يكديگر تجميع شده و متغير سرمايه فرهنگي ساخته شد، بيشترين تاثير (32/0) بر ميزان شادماني در افراد مشاهده شد.