اثربخشي موسيقي درماني به روش ارف بر بهبود مهارت هاي اجتماعي دانش آموزان نارساخوان

دانش آموزان نارساخوان مشكلات اساسي در مهارت­هاي اجتماعي دارند كه در تعديل اين متغيرها نقش موسيقي و كاربرد آن قابل توجه است. هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي موسيقي درماني به روش ارف بر بهبود مهارت­هاي اجتماعي دانش آموزان نارساخوان بود. روش پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل تمامي دانش­آموزان دختر نارساخوان پايه­هاي سوم و چهارم ابتدايي در نيمسال اول سال تحصيلي 1398-1397 شهر رشت بود. از اين بين نمونه اي به حجم 30 نفر (15 نفر گروه آزمايش و 15 نفر گروه كنترل) با توجه به ملاك ورود و خروج پژوهش با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و چك ليست نارساخواني (عزيزيان و عابدي، 1382)، پرسشنامه پرخاشگري شهيم براي كودكان دبستاني (1385)، مهارت­هاي اجتماعي ماتسون و همكاران (1983) و آزمون هوشي وكسلر كودكان ويرايش چهارم را تكميل كردند. داده­هاي به دست آمده با استفاده از تحليل كوواريانس تك متغيري و چند متغيري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته­ها­ نشان داد استفاده از موسيقي درماني به روش ارف بر بهبود مهارت­هاي اجتماعي كلي، مهارت­هاي اجتماعي مناسب، و رابطه با همسالان، دانش آموزان نارساخوان تاثير دارد. (05/0 P ).