مطالعه تطبيقي تربيت زرتشتي و بودايي

هدف اين مقاله بررسي تطبيقي تربيت زرتشتي و بوديستي است. تربيت زرتشتي با تربيت بودايي داراي برخي وجوه اشتراك و وجوه افتراق مي‌باشد. در حاليكه آيين زرتشتي داراي مباني نظري جامعي در باب انسان‌شناسي، هستي‌شناسي و خداشناسي است، مكتب بودايي از نظرپردازي دوري جسته و بر عمل اخلاقي و رهايي از رنج تاكيد دارد. در حاليكه آيين زرتشت بر زيبايي جهان و استفاده و حراست از نعمت‌هاي طبيعي توجه دارد، آيين بودا زندگي را سراسر رنج و درد مي‌بيند و تمركز خود را بر شناخت اين رنج و شيوه‌ رهايي از آن مي‌گذارد. آيين زرتشتي بر جشن و بازي و شادي توصيه مي‌كند در حاليكه بوديسم بيشتر بر دوري از لذات و شادي و عدم وابستگي بر ماديات تاكيد دارد. تربيت بوديستي به خاطر مراقبه و يوگاي آرامبخش در جهان غرب بسيار مورد توجه قرار گرفته است. همچنين پيام صلح، بي‌آزاري و عدم خشونت بودايي مي‌تواند براي جهان سرشار از ظلم و بي‌عدالتي امروز، توصيۀ راهگشايي باشد. تربيت زرتشتي در زمينه احترام، تقديس و مراقبت از طبيعت و محيط زيست مي‌تواند براي جهان معاصر حياتي باشد. همچنين پيام عشق و محبت و مشاركت و تعامل زرتشتي مي‌تواند به برقراري صلح و دوستي جهاني ياري رساند.