ارزيابي عملكرد واحدهاي تصميم گيرنده با داده هاي تصادفي به كمك DEA در حضور توزيع هاي آماري

تحليل پوششي داده ها (DEA) روشي ناپارامتري براي ارزيابي كارايي واحدهاي تصميم گيرنده (DMU) با استفاده از برنامه ريزي رياضي است. مدل هاي موجود براي ارزيابي كارايي واحدهاي تصميم گيرنده با داده هاي قطعي مي باشند حال نكته اي كه نظر مديران را به خود جلب مي كند اين است كه اگر داده ها تصادفي باشند نحوه ارزيابي كارايي واحدهاي كارا به چه صورت خواهد بود. در اين مقاله با استفاده از تحليل پوششي داده ها كارايي پانزده برند جارو برقي به عنوان واحد تصميم گيرنده در نظر گرفته مي شود. بنابر قوانين نظريه قابليت اعتماد و با كمك آزمون نيكويي برازش نيز مي توان نشان داد ورودي ها و خروجي هاي مسأله داراي توزيع وايبل مي باشند كه با انتخاب مدل هاي مناسب تحليل پوششي داده ها مانند مدل SFDH كارايي تصادفي هر يك از واحدهاي تصميم گيرنده را تعيين نموده و در نهايت مدل توسيع يافته براي يك مثال كاربردي اجرا مي گردد