كاربرد روش هاي برنامه ريزي بيان ژن و ماشين بردار در پيش بيني جريان رودخانه (مطالعه موردي رودخانه نازلوچاي)

در اين مطالعه براي پيش بيني جريان روزانه رودخانه نازلوچاي، واقع در استان آذربايجان غربي از روش هاي برنامه ريزي بيان ژن (GEP) و ماشين بردار پشتيبان (SVM) استفاده گرديد. بدين منظور داده هاي بارندگي و جريان رودخانه در دوره آماري 1360 تا 1392 به كار گرفته شد. در ابتدا الگوهاي وردي به دو مدل GEP و SVM در دو حالت الف) بدون در نظر گرفتن بارش و ب) با در نظر گرفتن بارش تعيين و به مدل ها معرفي گرديد. در مقياس روزانه عملكرد دو مدل GEP و SVM بسيار نزديك به يكديگر بود. دو مدل GEP و SVM بدون در نظر گرفت اثر بارش عملكرد يكساني داشته اند به طوري كه مقادير ضريب همبستگي، معيار نش- ساتكليف و ميانگين جذر مربعات خطا به ترتيب برابر با 973/0، 947/0 و 55/2 متر مكعب در ثانيه در هر دو مدل به دست آمد. با در نظر گرفتن اثر بارش نيز بهترين عملكرد هر دو مدل مربوط به الگوي M8 بوده و مدل GEP با مقادير ضريب همبستگي، معيار نش- ساتكليف و ميانگين جذر مربعات خطاي معادل با 0.981، 0.963 و 2.14 متر مكعب در ثانيه بهترين عملكرد را در پيش بيني جريان روزانه رودخانه نازلوچاي داشته است.