سلامت محيط‌زيست شهري : از ساختار فضايي شهر تا مشاركت شهروندي نمونه موردي : منطقه يك شهرداري تهران

Urban Environmental Health: From Urban Spatial Structure to Citizen Participation Case Study: Tehran Municipality District 1

دست‌يابي به محيط‌زيست سالم شهري يكي از اهداف توسعه پايدار شهري هست. سلامت محيط‌زيست شهري تحت تأثير شرايط و ساختار فضايي شهر است و از طرف ديگر عامل انساني به‌عنوان محيط اجتماعي در ايجاد و تغيير سلامت محيط‌زيست شهري نقش بسزايي دارد . بنابراين جهت ارتقاء سلامت محيط‌زيست شهري، تحليل و تبيين ارتباط بين محيط انسان‌ساخت و محيط اجتماعي ضروري هست. پژوهش حاضر به بررسي ارتباط بين ساختار فضايي منطقه يك شهرداري تهران با مشاركت شهروندي در ارتقاء سلامت محيط‌زيست محلات شهري مي پردازد. روش تحقيق توصيفي – تحليلي بوده و متغيرهاي اصلي اين پژوهش شرايط اجتماعي ، وضعيت اقتصادي ، شرايط كالبدي - فيزيكي و مشاركت شهروندي هست. ابزارهاي جمع‌آوري داده ها به‌صورت پرسشنامه و استفاده از داده هاي ثانويه از مراكز آماري است كه با استفاده از نرم‌افزار SPSS و GIS مورد تحليل قرارگرفته است. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه بين ساختار فضايي سالم شهري و مشاركت شهروندي در ارتقاء سلامت محيط‌زيست شهري همبستگي وجود دارد. و الگوهاي فضايي محيط‌زيست سالم با الگوي مشاركت شهروندي در ارتقاء سلامت محيط‌زيست شهري انطباق دارد.