الگوي تدريس معارف اسلامي در مثنوي مولانا

مثنوي يكي از مهمترين متون تعليمي است كه في البداهه در كلاس درس و در حضور مخاطبان سروده شده ومولانا تصاوير زنده اي از مراحل و سبك آموزش خود را در آن به تصوير كشيده ، نمونه اي بي مانند از كاربرد موثر هنر و ادبيات در آموزش معارف اسلامي ؛ بلاغت منبري، شيوه ي واعظانه ي مولانا وبديهه سروده شدن مثنوي درحضور مخاطبين خاص، تصاوير زنده اي از مراحل و سبك آموزش او را در اين اثر به تصوير كشيده. در اين پژوهش ابتدا ويژگيهاي مربيان علوم ديني از منظرمولانا مورد نقد و بررسي قرار گرفته ، سپس به تشريح الگوي تدريس او در طرح مباحث ديني پرداخته ايم. آموزش در قالب داستان ، شيوه ي داستان در داستان ، ايجاد فضاي پرشور آموزشي از طريق برقراري ارتباط ذوقي و هنري و عاطفي با مخاطبان ؛ توجه به نقش موثر مخاطبين خاص در تقويت انديشه ، ارائه ي تدريس تمام مغزي ؛ آموزش چندلايه متناسب با تفاوتهاي فردي مخاطبان وتأثير تجارب عملي گوينده درجذب معاني و انتقال پيامهاي معرفتي به مخاطب ، پاره اي از مهمترين ويژگي هاي سبك آموزش مولاناست كه با استناد به مثنوي آنها را مورد نقد و بررسي قرار داده ايم . روش اين تحقيق توصيفي تحليلي و منابع آن كتابخانه اي است .