پژوهشي در آموزش جملۀ مركب و بيان الگوهاي ‌ جملۀ مركب پيوسته بر پايۀ مثنوي

اغلب كتاب‌هاي دستورزبان در مطالعۀ ساختمان جمله، در نشان دادن جملۀ مركب نظرهاي متفاوتي ارائه كرده اند. تقسيم اين گونه جمله‌ها به «همپايه» و «مركب»، باعث ايجاد ابهام شده است. بعضي از دستور نويسان، جمله‌هاي مركب را منحصر به جمله هاي مركبِ وابسته مي دانند و از مركب دانستن جمله هاي پيوسته ترديد داشته و يا مركب دانستن آنها را نپذيرفته اند؛ اين مقاله علاوه بر بررسي پيشينۀ تعاريف و بحث و نظرها دربارۀ جملۀ مركب، نظر مزبور را نقد و تا حدودي نفي نموده و ساختار دستوري و انواع جمله‌هاي پيوسته را بر پايۀ مثنوي مولانا به انواع گوناگوني تقسيم مي نمايد. اين نقد و بررسي پژوهشي كيفي در تبيين و تحليل موضوعي دستوري است. پژوهشگر برخي بخش ها را بارها تكرار مي نمايد تا به نتيجه اي درست و منطقي برسد و تفسيري روشنگر ارائه نمايد.