تحليل و معنايابي داستان هاي فولكلور در تالش جنوبي (بر اساس نظريه ريخت شناسي ولاديمير پراپ)

داستان هاي فولكلور خود نسخه ديگري از ادبيات عاميانه هستند كه آينه تمام نماي فرهنگ و ادب مردم روستايي است.. داستان هاي تالشي با اهداف گوناگوني مانند توصيف رشادت هاي پهلوانان و اوضاع بد اقتصادي ان زمان روايت مي شود كه در گويش تالشي به آن « نقل » مي گويند. اين مقاله ضمن بررسي ريخت شناسانه شخصيت هاي داستان هاي فولكلور تالشي بر اساس نظريه ولاديمير پراپ به تحليل و معنايابي آنها از حيث بازنمايي موقعيت هاي اجتماعي و فرهنگي زمان روايت داستان ها پرداخته است . روش تحقيق توصيفي – تحليلي و شيوه گرداوري اطلاعات ميداني – اسنادي است، جامعه آماري اين تحقيق 10 داستان روايي تالش جنوبي است كه پنج روايت از طريق مصاحبه گردآوري شده و پنج روايت به صورت اسنادي از كتب موجود اخذ گرديده است. يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد كه بسياري از ويژگي هاي فرهنگي ، اجتماعي ، اقتصادي ، باور ها و ارزش هاي قوم تالش در اين داستان ها يافت مي شود .