بررسي جلوه هاي اسطوره اي در داستان هاي كوتاه منيرو رواني پور

وجه ادبي اساطير به خصوص در محيط ها و فرهنگ هايي كه هنوز چندان از بستر هاي آگاهي اساطير فاصله نگرفته اند، غالب هاي نوين ادبي از جمله داستان كوتاه را تحت تأثير خود قرار مي دهد. داستان هاي كوتاه منيرو رواني پور به واسطۀ آشنايي او با اساطير، افسانه ها و فرهنگ عامه، جلوه هاي بسياري از اساطير، افسانه ها، قصه هاي عاميانه و كهن الگوها را بازتاب مي دهد. اين پژوهش بعد از شرح مفاهيم اسطوره، قصۀ عاميانه و كهن الگو، وجوه اشتراك و افتراق آن ها، به جستجوي جلوه هاي اساطيري در داستان هاي كوتاه منيرو رواني-پور پرداخته و سپس ريشه هاي اساطيري اين جلوه ها بررسي شده اند. حضور اين عناصر اساطيري در بافت داستان هاي رواني پور باعث غناي بيشتر وجه تخيلي داستان ها گشته است. چه آن گروه از داستان ها كه در فضاي روستايي از اساطير، افسانه ها و باور هاي عامۀ دست اول مايه گرفته اند، چه گروهي كه در فضاي شهري با استقاده از المان هاي اساطيري كهن و جايگزيني ترس هاي امروزي به جاي ترس هاي دنياي كهن خرده افسانه هاي جديد ساخته اند.