بررسي تطبيقي سيماي زن درآثارنوال السّعداوي وزوياپيرزاد

يكي ازضروري ترين مقوله هاي زندگي بشرمسئلۀ زنان است كه بي توجهي وبي-تفاوتي به مسائل اين دسته وگروه، امكان برخورداري از نسلي پويا وسالم وفعّال ميسّرنمي شود،عدم توجه به نيمي از پيكرۀ جامعه ضررهاي جبران ناپذيري به دنبال خواهد داشت.توجه وپرداختن به سيماي زن درآثار بسياري ازشاعران ونويسندگان مسلمان وغير مسلمان ديده مي شود. ازجمله نويسندگاني كه توجه به موضوع زن وبيان وترسيم سيماي زن درآثارشان درادبيّات معاصربسيار بارز وآشكاراست، نوال السّعداوي نويسندۀعرب وزويا پيرزاد نويسندۀارمني تبارمقيم ايران است كه هردوي آن هابه عنوان نويسندگانــي فمينيستي تمام تلاش خود راصرف شرح جزئيّات زندگي زنان كرده اند،كه درآثاراين دورمان نويس معاصرافكاروتصوّرات مشترك ومتفاوت دررابطه باشخصيّت زن ومبارزه باابزارانگاري زنان ديده مي شود. هدف پژوهش حاضربررسي مسائل شخصيّت اصلي زن وشناخت مشكلات آن درآثاروداستان هاي اين دونويسنده است كه به مسائل رواني ،اقتصادي،فرهنگي،اجتماعي وسياسي زنان توجه وافري داشته اند.دراين پژوهش برآنيم مباحث فكري اين دونويسنده رادرموردمسئلۀ زن وجايگاه اورادرجامعه موردبررسي قراردهيم وباروش توصيفي ـ تحليلي مصاديق برخواسته ازديدگاه آن-دورابه بوتۀ نقدوبررسي بسپاريم.رهيافت نهايي آن است كه اصلي ترين مسائل درآثاراين دوشاعراعتراض به سنت هاي حاكم برزندگي زنان است بااين تفاوت كه درآثارپيرزادعلاوه برمباحث حمايتي اززنان مبحث اعتراض به زنان نيزبه چشم مي خوردكه اين مورددرآثارنوال السعداوي ديده نمي شود.