نقش ميراث فرهنگي در بازشناسي هويت ملي ايرانيان

ايران سرزميني تاريخي است، تاريخي پرفرازونشيب و سرشار از تمدن و فرهنگ، تمدن و فرهنگي كه همواره هويت ملي ايرانيان را ساخته و مي‌سازد. نگاهي به آثار به‌جاي مانده از اين تاريخ پرفرازونشيب، مؤيد اين مطلب است. آنچه امروز ميراث فرهنگي خوانده مي‌شود، ارتباط ما را با اين گذشته ارزشمند برقرار مي‌سازند و خط ربط امروز با تاريخ و تمدن و فرهنگ پيشين خود است، همچنين بن‌مايه و جويباري است كه ريشه‌هاي فرهنگ و هويت ملي ايرانيان از آن سيراب مي‌شوند. در اين روزها، حفظ و صيانت ميراث فرهنگي به‌عنوان بخشي مهم از هويت ملّي، موردتوجه مردم و مقامات كشور قرارگرفته است؛ كه يكي از چالش‌هاي اساسي كشورهاي درحال‌توسعه، در برخورد با پديده جهاني‌شدن و مواجهه بافرهنگ جديد ازخودبيگانگي فرهنگي و بحران هويتي است. گذشته تاريخي، حماسه آباء و اجدادي، سرزمين نياكان مادري و سنت‌هاي طايفه‌اي و ... هويت ملي جامعه را تشكيل مي‌دهد. بناها، محل‌ها، مكان‌ها، مناطق، آثار هنري، مصنوعات و نظاير آن به‌عنوان ميراث فرهنگي يكي از مؤثرترين عوامل هويت‌بخش جامعه هستند كه حفظ آن‌ها موجب پايداري و بقاي فرهنگ است. تحقيق حاضر از نوع كيفي است و به دنبال بررسي نقش ميراث فرهنگي در بازشناسي هويت ملي ايرانيان است. روش تحقيق به‌كاررفته در اين پژوهش توصيفي و تحليلي و روش جمع‌آوري داده‌ها مبتني بر مطالعات كتابخانه‌اي و اسناد تاريخي است.