اعتدال و عدالت در انديشه امام خميني(ره)و نقش آن در وحدت جامعه نوين اسلامي

امام خميني(ره)، يك انديشمند ديني جامع و آگاه به زمان و جهان، با دريافتي جامع از دين و با نگاهي عقلاني ـ انساني به سياست و با دركي كامل از نيازهاي جامعه، به احياي نگرش اسلام در تمام ابعاد حيات انساني پرداخت. نگاهي ژرف كاوانه به انديشه امام نشان مي دهد كه ايشان اعتدال و عدالت را در دو رويكرد مفهومي و مصداقي مورد توجه قرار داده و آن را يكي از عوامل اصلي وحدت جامعه نوين اسلامي مي داند.گرچه به نظر مي رسد حضرت امام كمتر از واژه ي اعتدال استفاده نموده است اما استفاده از تعابير قرآني و عرفاني عدالت، عدل و قسط عموما ناظر به معناي نقش اعتدال و عدالت در ايجاد وحدت در نظر آن بزرگوار مي باشد. امام خميني مفهوم اعتدال و عدالت را بيشتر از منظر صفات الهي و سنت عالم، وجودشناسي عرفاني، معناشناسي عرفاني ،عقايد و حقايق ايماني يا كلامي و علم اخلاق تبيين و تعريف مي كند و از اين نظر اعتدال در نظرگاه وي الگويي غايتمندانه و وحدت آفرين است. اما مصداق اعتدال را لازم در همه سطوح اقتصادي، فرهنگي ، اجتماعي ، سياسي ملي و حتي بين المللي و در رفتار و اعمال شخص حاكم اسلامي و نقش آن را در ايجاد وحدت در جامعه نوين اسلامي مهمتر از مفهوم اعتدال مي داند.