عوامل پيشران و راهبر نخبگان در شكوفايي تمدن اسلامي از منظر آموزه هاي ديني

ظهور تمدن ها در عرصه ي تاريخ حاصل اراده ي نخبگان بوده و قرآن كريم نيز با توجه به نقش آنان در سرنوشت اقوام به اين موضوع توجه داشته است. بنابراين، واكاوي، استخراج و استنباط خصيصه هايي كه موجب اثربخشي نخبگان در عرصه ي اجتماعي شده، ضروري است تا تمهيداتي جهت ايفاي نقش تحولي آنان در پيدايش جامعه مطلوب و در نهايت رسيدن به جامعه اي پويا در ابعاد تمدني آن فراهم آيد. اين مقاله جهت دستيابي به پاسخ اين مساله از روش توصيفي، تحليلي بر مبناي اسناد كتابخانه اي و از متون ديني و جامعه شناسي استفاده نموده است. از يافته هاي تحقيق اين است كه براي رسيدن به جامعه در ابعاد تمدني آن نقش نيروي انساني ماهر، نقش اساسي و تعيين كننده بوده و خصيصه هايي چون خلاقيت، رشد فكري، مهارت، اصلاح گري و روحيه ي جهادي از ويژگي هاي لازم بوده، و نقش تحولي آنان براي رسيدن به تمدن اسلامي- ايراني، همچون حفظ حدود الهي، هويت بخشي، عدالت-گستري و استحكام دروني به دست آمد. در نهايت براي ايجاد تمدن اسلامي- ايراني، يكي از مؤلفه هاي بسيار مهم، «مسئوليت پذيري» نخبگان در عرصه هاي گوناگون مي باشد كه داشتن چنين خصوصيتي سبب تحريض انگيزه ها در جهت رسيدن به جامعه ي آرماني و تمدن ساز خواهد بود