ابزار ها و شيوه هاي استعمارنو براي تأثير بر عرصه هاي فرهنگي ايران دوره ي پهلوي

به نظر مي رسد استعمارنو در دوره ي پهلوي؛ به ويژه عصر محمد رضا شاه و پس از كودتاي 28 مراد 1332ه ش، با سرمايه گذاري بر عناصر تحصيل كرده و نهاد هاي آموزشي از قبيل: دانشگاه ها، منابع درسي، محتويات آموزشي، مطبوعات، رسانه و... اقدام به برنامه ريزي هاي دراز مدت نموده است. اهميت و ضرورت موضوع ازآن رو است كه نقش وتأثير استعمارنو در زمينه ي فرهنگ، به مراتب خطرناك تر و ماندگارتر از ديگر ابعاد وعرصه ها است. تا كنون درباب نقش« استعمار نو در ايران»، پژوهش هاي بي شماري انجام گرفته كه هر كدام بعد و جنبه ي خاصي از اين مساله را بررسي نموده اند. اما در پژوهش پيش رو قصد بر آن است كه صرفا « نقش فرهنگي استعمارنو در ايران دوره ي پهلوي» بررسي شود.