آموزه هاي عملي زندگي در كلام شيعي از نگاه آيت الله سبحاني

نياز جامعه ي امروز به سبك زندگي ديني، انگيزه و ضرورتي براي مطالعه و تبيين اصول رفتاري همبسته با باورهاي مذهبي است. اين مقاله پژوهشي توصيفي در چيستي آموزه هاي عملي زندگي در كلام شيعي، از نگاه آيت الله سبحاني است. در توحيد شيعي ضمن پذيرش نظام طولي عالم و تأثير اسباب، تمسك به ظرفيت هاي معنوي مشروع مثل توسل، زيارت و استشفاع، عين عبادت و سبب تعالي محسوب مي شود. تعاليم رفتاري ناشي از عقايد شيعه از سهولت، انعطاف و تنوع برخوردار بوده، هيچ گاه از چارچوب شريعت خارج نمي گردد. تحمل پذيري و همزيستي با ديگران، مسؤوليت پذيري فردي و جمعي، تدبير و عمل گرايي از ديگر آموزه هايي هستند كه در كنار ثبات اعتقادي، عقلانيت و اعتقاد به مقدرات الهي سبكي عالي از زندگي را براي انسان رقم مي زند كه كمال اين امور در ظرف حاكميت اسلامي و انديشه سياسي اماميه تحقق مي يابد. نتيجه اينكه باورهاي كلامي شيعيان ارائه دهنده اصولي كارآمد و پويا براي حيات بشريست.