رابطه ميان راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان با رضايت زناشويي دانشجويان متأهل

هدف پژوهش حاضر، تعيين رابطه ي راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان با رضايت زناشويي در بين دانشجويان متأهل است. اين پژوهش يك پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است. از بين كليه دانشجويان متأهل زن و مرد دانشگاه آزاد واحد تهران شمال كه در نيمسال دوم سال تحصيلي 95-94 در مقطع تحصيلي كارشناسي و كارشناسي ارشد مشغول به تحصيل بودند، 363 نفر با روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله‌اي به‌عنوان نمونه انتخاب و پرسشنامه هاي راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان و رضايت زناشويي انريچ را تكميل نمودند. نتايج به‌دست‌آمده نشان داد كه بين راهبردهاي سازگارانه تنظيم شناختي هيجان با رضايت زناشويي رابطه معنادار مثبت وجود دارد و بين راهبردهاي ناسازگارانه تنظيم شناختي هيجان با رضايت زناشويي رابطه معنادار منفي وجود دارد. و در تحليل رگرسيون گام‌به‌گام راهبردهاي ناسازگارانه تنظيم شناختي هيجان، رضايت زناشويي را پيش بيني مي كنند و از بين نه راهبرد تنظيم شناختي هيجان فاجعه آميز پنداري و تمركز مجدد مثبت پيش بيني كننده ي رضايت زناشويي است كه اين امر مي‌تواند ناشي از تفاوت‌هاي فرهنگي و اجتماعي مربوط به خانواده باشد، همچنين راهبردهاي سازگارانه تنظيم شناختي هيجان با عزت‌نفس، تاب‌آوري، خوش‌بيني، سازگاري مثبت، تعاملات اجتماعي مثبت و سلامت روان ارتباط مثبت دارد كه همه اين عوامل از معيارهاي مثبت بر رضايت‌مندي زناشويي است و تائيد كننده فرضيه‌هاي پژوهش است.