خود دلسوزي، باورهاي فراشناختي و رضايت از زندگي در دانشجويان

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه بين خوددلسوزي و باورهاي فراشناختي با رضايت از زندگي در دانشجويان بود. طرح پژوهش از نوع همبستگي بود و جامعه ي آماري را كليه دانشجويان دانشگاه فرهنگيان پرديس فاطمه الز هرا در سال تحصيلي 96-95 تشكيل مي‌دادند. نمونه‌اي شامل 150 دانشجو با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه -هاي خود دلسوزي فرم بلند، مقياس باورهاي فراشناختي ولز و مقياس رضايت از زندگي بود. جهت تحليل داده ها، از تحليل رگرسيون چندگانه هم‌زمان استفاده شد. نتايج نشان داد كه رضايت از زندگي با خوددلسوزي رابطه معنادار داشته و با باورهاي فراشناختي رابطه معناداري ندارد. علاوه بر اين نتايج رگرسيون نشان داد كه فقط خوددلسوزي حدود 19 درصد واريانس رضايت از زندگي را تبيين مي‌كند.