تاثير قصه درماني گروهي بر مهارت‌هاي اجتماعي و حل مسئله اجتماعي در كودكان بي‌سرپرست و بدسرپرست

امروزه تمام جوامع با مشكل بزرگي بنام كودكان بي‌سرپرست و بدسرپرست مواجه هستند كه مشكلات بسياري را در سطح فردي و اجتماعي به وجود مي‌آورند. هدف پژوهش حاضر تأثير قصه درماني گروهي بر بهبود مهارت‌هاي اجتماعي و حل مسئله‌ي اجتماعي در كودكان بي‌سرپرست و بدسرپرست مقطع ابتدايي شهر شاهرود بوده است. روش پژوهش آزمايشي پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل است. نمونه‌ي اين پژوهش را 30 كودك (15 نفر گروه آزمايش، 15 نفر گروه كنترل) دختر و پسر بي‌سرپرست و بدسرپرست 9 تا 12 سال كه در مراكز شبه خانواده اقامت داشتند و به صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده بودند تشكيل دادند. قبل و بعد از اجراي مداخله پرسشنامه‌هاي مهارت‌هاي اجتماعي ماتسون و حل مسئله‌ي اجتماعي ديزوريلا و گلد فريد در هر دو گروه تكميل شد. سپس اعضاي گروه آزمايش در طي 12 جلسه‌ي 60 دقيقه‌اي در جلسات قصه درماني شركت كردند. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه قصه درماني گروهي به صورت كلي سطح مهارت‌هاي اجتماعي و حل مسئله اجتماعي را در اين كودكان بهبود بخشيده است (0005/0p ). مطابق با پژوهش‌هاي پيشين نتايج اين پژوهش نشان داد كه با استفاده از اين روش درماني مي‌توان به بهبود مشكلات رفتاري و اجتماعي اين قشر از كودكان كمك بزرگي كرد.