شبيه‌سازي سيلاب در حوضه‌هاي آبخيز كوهستاني با استفاده از روش‌هاي آبنمود واحد مصنوعي(مطالعه موردي: حوضه آبخيز جونقان)

بدون تحليل دقيق داده‌هاي بارش- رواناب مشاهده‌اي، مديريت جامع حوضه‌هاي آبخيز جهت پيش‌بيني وقوع سيلاب و كاهش خطرات ناشي از آن امكان‌پذير نخواهد بود. يكي از كاربردي‌ترين مدل‌ها به منظور تعيين و پيش‌بيني سيلاب رودخانه‌ها در مناطق كوهستاني، استفاده از روش آب‌نمود واحد مي‌باشد. متخصصين براي مناطقي كه فاقد داده‌هاي همزمان سيلاب و بارش هستند، استفاده از روش‌هاي آب‌نمود مصنوعي را پيشنهاد مي‌كنند. اين تحقيق در حوضه آبخيز جونقان، يكي از زيرحوضه‌هاي كارون شمالي واقع در استان چهارمحال و بختياري انجام گرفت تا قابليت شبيه‌سازي آب‌نمودهاي طبيعي با استفاده از اين مدل‌ها ارزيابي گردد. براي اين منظور، با استفاده از مجموعه داده‌هاي باران‌سنجي، آب‌سنجي و مرفولوژيكي حوضه‌ و با تجزيه و تحليل‌هاي هيدرولوژيك، سه روش ساخت آب‌نمود واحد مصنوعي(اشنايدر، SCS و مثلثي) نسبت به آب‌نمود واحد طبيعي(مشاهده‌اي) مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت. نتايج نشان داد كه روش اشنايدر از تطابق بهتري نسبت به روش‌هاي ديگر برخوردار است به ‌طوري‌كه داراي كمترين مقدار مجموع مربعات خطا و كمترين درصد اختلاف دبي حداكثر لحظه‌اي با مقادير مشاهده‌اي مي‌باشد. بنابراين روش اشنايدر براي شبيه‌سازي سيلاب در اين حوضه از اولويت اول برخوردار است.