بررسي داده برداري مزرعه اي با استفاده از روش هاي سنجش از دور با رويكرد هواپيماهاي بدون سرنشين

با پيشرفت فناوري در كشاورزي امكان داده برداري در مزرعه به كمك انواع روش هاي سنجش از دور ميسر شده است. در اين مطالعه سعي شده انواع روش هاي داده برداري مزرعه اي به صورت مختصر بيان شوند و از ميان آن ها استفاده از هواپيما هاي بدون سرنشين مورد استفاده در كشاورزي به صورت دقيق بررسي شود. سنجش از دور در ابتدا به كمك قرار دادن سنجنده هاي كشاورزي بر روي ماهواره ها و رصد و پايش اطلاعات به كمك آن ها سنجش از دور توسعه داده شد و در ادامه با استفاده از سنجنده ها و ايستگاه هاي هواشناسي قابل حمل بر روي هواپيماها گسترش يافت. عليرغم محدوديت ها و دشواري هاي كاربردي، سنجنده هاي واقع بر روي ماهواره ها هنوز به عنوان مهم ترين روش سنجش از دور مورد استفاده قرار مي گيرد. يكي از بهترين و دقيق ترين روش ها براي داده برداري مزرعه اي استفاده از هواپيماهاي بدون سرنشين است كه ضمن برطرف كردن اين معايب، سهولت استفاده بدون مهارت خاص، كاهش هزينه هاي بهره برداري و افزايش چشمگير دقت داده برداري را در پي دارد. اين مطالعه نشان مي دهد كه توليد كميت هاي خروجي سنجش از دور به كمك هواپيماهاي بي سرنشين با سنجنده هاي تجاري حرارتي و تصاوير سنجنده هاي چندطيفي، ممكن و بسيار مناسب است. كيفيت مكاني، طيفي و حرارتي بالا در زمان هاي بازگشت كوتاه، اين سامانه را به طور كلي براي بسياري از برنامه ها عملي مي سازد، از جمله دقت كشاورزي يا برنامه آبياري كه مديريت زماني در آن لازم است.