چارچوب گزارشگري يكپارچه، رويكردي نوين جهت افشاي سرمايه فكري

هدف: در سالهاي اخير افشاء سرمايه فكري در قالب گزارشگري سنتي (صورتهاي مالي) به دليل عدم وجود چارچوب مفهومي با چالش مواجه بوده است. از اين رو سازمانها به دنبال يافتن راهي براي گزارشگري و افشاء اطلاعات سرمايه فكري براي تصميم گيري مديران مي باشند. بنابراين هدف اين پژوهش بررسي انواع چارچوبهاي گزارشگري، به منظور ارائه چارچوب و رويكردي نوين، براي افشاي سرمايه فكري در قالب چارچوب گزارشگري يكپارچه است. روش شناسي: در اين پژوهش سعي شده تا با استفاده از يك رويكرد انتقادي، كه در برگيرنده سه حوزه بينش، نقد و باز تعريف تغيير دهنده مي باشد، به سؤال‌هاي پژوهش در ارتباط با آينده گزارشگري سرمايه فكري و همچنين ارتباط آن با گزارشگري يكپارچه پاسخ دهد. يافته ها: بررسي‌ها نشان مي دهد كه هر چند افشاء اطلاعات سرمايه فكري، در قالب هر يك از انواع چارچوبهاي گزارشگري، همچون گزارش يكپارچه، گزارش ابتكاري فراگير و صورت هاي مالي سنتي، امكان پذير است، اما چارچوب گزارشگري يكپارچه رويكرد مناسبتري را براي افشا و گزارش سرمايه فكري ارائه مي دهد. همچنين مي توان انتظار داشت كه توسعه اين چارچوبهاي گزارشگري، براي آينده گزارش سرمايه فكري، مفيد واقع گردند. دانش افزايي: با توجه به اينكه تا كنون چارچوب مفهومي حمايت شده‌اي براي گزارش سرمايه فكري ارائه نگرديده، بنابراين استفاده از چارچوب گزارشگري يكپارچه، مي تواند رويكردي نوين براي افشاي سرمايه فكري محسوب شود و فرصت مناسبي را براي حمايت از اهميت افشاء و گزارش سرمايه فكري، فراهم ‌آورد.