پيشگيري از بزه ديدگي كودكان در پرتو آموزش و برنامه درسي

يكي از دوران بسيار حساس از زندگي هر انساني، دوره كودكي است. زيرا از يك سو، اين دوره در رشد و شكل گيري شخصيت يك انسان از لحاظ تربيتي، آموزشي و اجتماعي بسيار تأثيرگذار است. از سوي ديگر، انسان در اين دوره از زندگي به عنوان آسيب‌پذيرترين قشر جامعه در برابر انواع عوامل خطرآفرين، سوءاستفاده ها و بي‌توجهي ها تلقي مي شود. يكي از عوامل تأثيرگذار در رشد و شكوفايي يك كودك و نيز بزه ديدگي آنان مي توان به محيط تحصيلي و آموزشي و مسائل مربوط آن اشاره كرد. هدف از اين پژوهش بررسي و تبيين ميزان و كيفيت تأثيرگذاري آموزش و برنامه درسي در محيط تحصيلي و آموزشي در پيشگيري از بزه ديدگي كودكان مي‏باشد. روش پژوهش كيفي از نوع توصيفي - تحليلي مي‏باشد كه به منظور جمع آوري اطلاعات و دادها از فنون مختلف مانند مرور اسناد و مدارك، تحليل و استنتاج استفاده شده است. نتايج تحليل نشان داده است كه يكي از روشهاي مناسب جهت مقاوم ساختن كودكان (دانش آموزان) در برابر رفتارهاي بزهكارانه و سوءاستفاده ها و بي توجهي ها نسبت به آنان، آموزش و تهيه و تدوين برنامه درسي با محتواي روش هاي پيشگيري از بزه ديدگي و بزهكاري متناسب با ميزان درك و هوش كودكان در گروه هاي سني مختلف در قالب برنامه هاي مختلف مي باشد