اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي در بهبود وضعيت فراخناي توجه و اضطراب دانش آموزان مبتلا به اضطراب فراگير

هدف پژوهش حاضر اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي در بهبود وضعيت دانش اموزان اضطراب فراگير بود. روش پژوهش نيمه تجربي و از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه آزمايش و كنترل و جامعه‌ي آماري شامل كليه دانش آموزان اضطراب فراگير شهر اصفهان در سال1396 بود. حجم نمونه شامل 20 نفر دانش اموزان اضطراب فراگير (10 نفر در گروه آزمايش و 10 نفر در گروه كنترل) مراجعه كننده به مراكز مشاوره شهر اصفهان كه به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه21 سوالي اضطراب بك(1988) با ضريب روايي و پايايي72/0 و92/0 وآزمون فراخناي توجه با ضريب پايايي 80/0 بود.جهت تجزيه و تحليل داده‌هااز روش تحليل كواريانس استفاده شد. نتايج F مشاهده شده در سطح تفاوت معناداري را بين ميانگن نمرات پس آزمون اضطراب و فراخناي حافظه دانش اموزان اضطراب فراگير گروه آزمايش و كنترل نشان داد، بنابراين شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي در بهبود اضطراب و فراخناي حافظه دانش اموزان اضطراب فراگير افراد گروه آزمايش تاثير داشت.