استفاده از اقدام پژوهي براي مشاركت فعال دانش آموزان در فعاليت هاي گروهي

ارتقــاي كيفيــت آمــوزش از طريــق پژوهــش توســط معلمــان و بهبــود و بالندگــي عوامــل آموزشــي امكانپذيــر اســت. معلــم به عنـوان «كارگـزار فكـور» تنهـا از طريـق تحقيقـات دانشـگاهي قــادر بــه پاســخگوي مســائل و مشــكلات علمــي آمــوزش و پـرورش نيسـت؛ رفـع برخـي مسـائل از طريـق پژوهـش توسـط خــود معلــم امكانپذيــر اســت و آن بــه كارگيــري نوعــي ديگــر از پژوهـش اسـت كـه بـا آن بتوانـد مسـائل واقعـي محيـط كلاس ّ درس و آمــوزش را حــل و فصــل كنــد( نجفي، سهراب، سراجي، فرهاد، شيري، كبري، 1396). اقدام پژوه در سال 92- 1391 به عنوان مربي تربيتي دبيرستان خديجه كبري(س) با اين مشكل مواجه بود كه دانش آموزان فقط در رشته هاي انفرادي مسابقات فرهنگي و هنري مثل: احكام، نهج البلاغه، شعر، داستان نويسي ، خوشنويسي و ... شركت مي كردند و از فعاليت ها و مسابقات گروهي مانند: نشريه ديواري ، مطالعه و تحقيق و ....استقبال ننموده و تمايلي به حضور نداشتند. دلايل عدم رغبت و گرايش دانش آموزان نسبت به فعاليت هاي گروهي، سبب گرديد تا اقدام پژوه به اين مهم پرداخته و بــراي بــر طــرف نمــودن ايــن ضعــف بــه گــردآوري اطلاعــات از طريــق مطالعــه، بررســي اســناد، مشــاهده و مصاحبــه بپردازد. اقدام پژوه با اينكار در نظر داشت دانش آموزان را به شركت در فعاليت هاي گروهي تشويق كرده، حضور و مشاركت دانش آموزان دبيرستان حضرت خديجه كبري ( س) را در مسابقات و فعاليتهاي گروهي پر رنگ نمايد.