بررسي رابطه بين خوش‌بيني با سلامت عمومي در بين كاركنان دانشگاه علوم پزشكي خراسان شمالي

مقدمه:اين پژوهش با هدف بررسي رابطه بين خوش‌بيني با سلامت عمومي كاركنان دانشگاه علوم پزشكي خراسان شمالي در سال 1394 صورت پذيرفته است. روش پژوهش: پژوهش حاضر بر اساس هدف از نوع پژوهش‌هاي كاربردي بوده و ازنظر روش اجرا از نوع پژوهش‌هاي توصيفي از شاخه همبستگي است با توجه به آنكه پژوهش مي‌خواهد رابطه دو متغير را در يك سازمان موردبررسي قرار مي‌دهد از نوع پژوهش‌هاي ميداني است و ازنظر مقطعي جمع‌آوري داده‌ها از نوع پژوهش تك مقطعي است. جامعه آماري اين تحقيق متشكل از كليه كاركنان، مسئولان ستادي دانشگاه علوم پزشكي استان خراسان شمالي هست كه از بين 340 نفر از كاركنان بر پايه نمونه‌گيري تصادفي ساده و با استفاده از جدول مورگان تعداد 180 نفر انتخاب شدند. براي اندازه‌گيري متغيرهاي خوش‌بيني و سلامت عمومي از پرسشنامه‌هاي استاندارد مقيمي و پرسشنامه سلامت عمومي استفاده‌شده است و پايايي آن به كمك روش ضريب آلفاي كرونباخ آن‌ها به ترتيب 85% و 93% محاسبه شد كه موردقبول هست. در تجزيه‌وتحليل داده‌ها از آمار توصيفي فراواني درصد، ميانگين و انحراف معيار آمار استنباطي آزمون‌هاي تحليل واريانس، آزمون رگرسيون چندگانه و ضريب همبستگي پيرسون توسط نرم‌افزار آماري spss20 انجام پذيرفت. نتيجه‌گيري: نتايج آن نشان داد كه بين خوش‌بيني با سلامت عمومي در دانشگاه علوم پزشكي خراسان شمالي رابطه معناداري وجود دارد. بر اين اساس فرضيه اصلي پژوهش تاييد مي‌شود. همچنين نتايج فرضيه‌هاي فرعي اين پژوهش و خرده مقياس‌هاي آن به‌صورت جداگانه، مورد آزمون قرار صورت پذيرفت كه مورد تاييد قرار گرفتند.