تأثيرپذيري مستوره‌ي كردستاني از مضامين شعري خيّام و حافظ

مستوره ي كردستاني (1220-1264 ه.ق) يكي از شاعران دوره ي بازگشت ادبي است كه در پاره اي از غزلياتش مضامين شعري دو شاعر انديشمند پارسي گوي، خيام و حافظ، به چشم مي خورد. پژوهش حاضر به بررسي ميزان تاثيرپذيري مستوره-ي كردستاني از مضامين و معاني اشعار خيام و حافظ مي پردازد. شناخت ميزان آگاهي مستوره ي كردستاني از مضامين شعري خيام و حافظ و شيوه و شگرد پردازش دوباره ي اين مضامين، از اهداف پژوهش محسوب مي شود. روش پژوهش توصيفي ـ تحليلي است. اطلاعات به شيوه ي كتابخانه اي استخراج و با استفاده از تكنيك تحليل محتوي، تجزيه و تحليل شده است. نتايج نشان مي دهد كه مستوره ي كردستاني توانسته است با بهره گيري از ذوق و قريحه ي شاعرانه ي خويش، مضامين و مفاهيمي همچون: «دم را غنيمت شمردن»، «بي اعتنايي به دنياي ناپايدار» و «تقابل مي با زهد ريايي» را از خيام و حافظ وام گرفته و به گونه اي بازآفريني نمايد كه علاوه بر اين كه از تقليد صرف دور شده، جنبه اي نو و شاعرانه نيز پيدا كند.