بررسي تاثير هوش عاطفي كارمندان بر نگرش كارآفريني آن‌ها با توجه به نقش ميانجي جو سازماني و خلاقيت فردي (مورد مطالعه: كاركنان اداره امور مالياتي استان يزد)

هدف از اين پژوهش ارائه مدلي براي بررسي تاثير هوش عاطفي بر نگرش كاركنان نسبت به كارآفريني با توجه به نقش ميانجي جو سازماني و خلاقيت فردي در سازمان امور مالياتي استان يزد است. بر اين اساس از طريق مرور ادبيات نظري و پيشينه پژوهش، مدل مفهومي و فرضيه‌هاي پژوهش ارائه شده‌اند. همچنين داده‌هاي مورد نياز از طريق توزيع پرسش‌نامه بين 193 نفر از كارمندان اداره امور مالياتي استان يزد گردآوري شده‌است. در نهايت مدل مفهومي پژوهش با استفاده از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري و بر پايه داده‌هاي گردآوري شده مورد آزمون قرار گرفته است. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد هوش عاطفي به صورت مستقيم بر نگرش كاركنان نسبت به كارآفريني تاثيرگذار نيست بلكه ابن تاثيرگذاري به صورت غيرمستقيم و از طريق نقش ميانجي متغير‌هاي جو سازماني و خلاقيت فردي انجام مي‌شود. نتايج نشان داد كه جو سازماني تاثير معناداري بر خلاقيت فردي كاركنان ندارد همچنين خلاقيت فردي و جو سازماني تاثير مستقيم و معناداري بر نگرش كاركنان نسبت به كارآفريني دارند.