شناسايي مزارع برنج الگو با استفاده از تكنيك برنامه‌ريزي رياضي (مورد مطالعه: شهرستان آستانه اشرفيه)

در مطالعه حاضر با استفاده از مدل تحليل پوششي داده‌ها، كارآيي فني برنجكاران شهرستان آستانه اشرفيه مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و سپس واحدهاي مرجع شناسايي شدند تا از اين واحدها جهت الگوگيري واحدهاي ناكارا استفاده شود. براي اين منظور از اطلاعات 24 كشاورز در سال 1396 استفاده شد كه به صورت نمونه‎گيري تصادفي ساده در شهرستان رضوانشهر مورد مصاحبه قرار گرفتند. نتايج نشان داد ميانگين كارآيي فني در حالت بازده متغير نسبت به مقياس(VRS) برابر 6/84 درصد مي‌باشد. 11 واحد از 24 واحد داراي كارآيي فني 100 درصد بوده و بقيه بنگاه‌ها به درجات متفاوتي داراي ناكارآيي بودند. در مطالعه حاضر همچنين براي تمام واحدهايي كه از نظر كارآيي فني، ناكارا محسوب مي‌شدند واحد الگو شناسايي شد. افزون بر اين پيشنهاد شد كه تمام واحدهاي ناكاراي موردمطالعه ازطريق الگوگيري و تعديل در استفاده از نهاده‌ها و ستاده خود به مرزكارا برسند و به اين ترتيب ميزان كل توليدبرنج درمنطقه مورد مطالعه افزايش يابد.