بررسي محوطه باستاني بيشابور

بيشابور در سال 266م و به دستور شاپور اول پادشاه ساساني ساخته شد و آن را به عنوان پايتخت خود برگزيد. شكل اين شهر به شكل مستطيل است و داراي دو بخش اصلي است كه شامل ارگ سلطنتي و منطقه عامه نشين مي باشد. در ساختن اين شهر از هنرمندان رومي و سورياني استفاده شده است. بيشابور به دويست هكتار وسعت از شهر هاي مهم آن زمان بوده و اهميت ارتباطي داشته استو اين شهر گنجينه اي ارزشمند از آثار حكومت ساساني از جمله معبد آناهيتا است. هنگام ساختن اين شهر هيچ نوع كاربرد سياسي، اداري، اقتصادي مورد نظر نيوده است و تنها به دليل بناي شهر اشتياق شاپور دانسته اند. برخي واژه ها بيشابور را مخفف « از انديو شاپور» يا وهي انتيوك شاپور كه در زبان پهلوي به معناي « بهتر از انطاكيه، شهر شاپور» است مي دانند. برخي نيز برگرفته از واژه پهلوي « وه شاپور – به شاپور» به معناي « شهر نيك» يا شهر زيباي شاپور مي دانند. شهرتاريخي بيشاپور در120 كيلومتري جنوب شيراز و در 23 كيلومتري غرب شهرستان كازرون واقع شده است شهر بيشاپور 1×2 كيلومتر وسعت دارد و جزء اولين شهرهاي باستاني است كه داراي تاريخ مكتوب شهرسازي مي باشد.