بررسي قلعه سلاسل شوشتر بر اساس شواهد باستان شناسي و متون تاريخي

قلعه سلاسل يكي از قلعه هاي مهم در تاريخ رويدادهاي سياسي كشور و در عين حال يكي از مراكز مهم فرهنگي تاريخي در خطه ‏خوزستان و بويژه در حوزه تمدني رودخانه كارون بوده است. اين قلعه كه داراي بخش هاي متعددي است در سال 1354 ه.ش به ثبت آثار ‏ملي رسيده و در بررسيهاي ميان آب شوشتر، شماره (‏KS:1500‎‏)را به خود اختصاص داده است. پيشينة استقراري در آن با توجه به ‏بدست آمدن شواهد دوره اشكاني طي كاوشهاي باستان شناسي به آن دوره بر مي گردد. اين دژ همچنين در اواخر دوره ساساني و در طي ‏نبرد لشكر ايراني به رهبري هرمزان با لشكر اسلام شهرت خاصي دارد. در طول دوره اسلامي نيز بويژه از قرن چهارم هجري كه اين قلعه ‏توسط ابن سلاسل نامي مورد تجديد بنا واقع گرديد دوباره اهميت خود را بازيافت. در دوران هاي ميانه و متاخر دوره اسلامي نيز اين قلعه ‏اهميت خود را همچنان بعنوان ارگ شهر و عمارت حكومتي، نظارت بر تاسيسات آبرساني و راهداري همچنان دارا بود. در اين مقاله علاوه ‏بر معرفي مجموعه آثار باقي مانده از قلعه، بررسي و شواهد باستان¬شناختي و متون تاريخي آن نيز پرداخته شده كه در نوع خود مطالعات ‏جامعي است و در نهايت به نتيجه گيري ختم گرديده است. ‏