نقش ايزد بانو آناهيتا بر دين زرتشتيان در دوره ساسانيان

‎ ‎آثار هنري ايران، همچون هنر فلزكاري، در طول ادوار تاريخي، منعكس كننده انديشه ها و ديدگا ههاي مختلفي از جمله ‏مسائل سياسي، اقتصادي، آييني و مذهبي بوده و در اين ميان آثار فلزي دورة ساساني، كه از نظر تعدد وتنوع نقوش در نوع خود بي ‏نظيرند، بهترين نمايندة انتقال باورها و تفكرات جامعة عصر خود محسوب مي شوند. يكي از عناصر پرتكرار تزيين، از لحاظ نقوش ‏به تصوير كشيده شده روي ظروف زرين و سيمين د ورة ساساني نقش زنان يا اگر تيزبينانه اشاره شود، نقش ايزدبانوي ‏آناهيتاست. در ظروف اين دوره، آناهيتا به صورت زني نيمه برهنه و خوش اندام، به همراه نقوشي فرعي همچون نيلوفر، سگ، ‏ماهي، عقاب، انار، نوزاد، انگور، سبوي آب و... به تصوير درآمده است. مطالعات و بررسي هاي انجام گرفته اثبات ميكند اشياي ‏موجود در دستان اين الهه و نقوش گياهي، انساني و حيواني قرارگرفته در صحنة نمايش او به نوعي مظاهر و كاركردهاي وي را ‏نمايانگر مي كند كه در اوستا به طور كامل در مورد آن سخن به ميان آمده و بر همين اساس ميتوان گفت كه هنرمندان دورة ‏ساساني با آگاهي كامل از باورهاي اسطور هاي مذهبي زمان خود به انتخاب اين نقشها پرداخته اند. ‏