خوانش بينامتني نقوش هندسي و حيواني كاشي هاي ستاره اي ايلخاني

كاشي كاري از گنجينه هاي با ارزش هنر اسلامي است كه با پشتوانه هنر ايراني پيش از اسلام به اوج خود رسيد. اين هنر در دوره ايلخاني توسعه و تحول چشمگيري يافت و علاوه بر نماي خارجي، نماي داخلي بنا نيز با كاشي تزيين شد و نام سفالگر و تاريخ ساخت كاشي بر روي آن ظاهر گرديد. از جمله كاشي هاي اين دوره كاشي ستاره اي شكل است و كاشان موطن اصلي كاشي كاري از مراكز توليد اين نوع كاشي است. كاشي كاشان داراي نقوش هندسي، حيواني، گياهي و انساني است. اين پژوهش در نظر دارد به بررسي مضامين هندسي و حيواني اين كاشي ها و شناخت روابط بينامتني آن ها بپردازد و به اين سؤال پاسخ دهد كه نقوش هندسي و حيواني كاشي هاي ستاره اي ايلخاني كاشان داراي چه روابط بينامتني با متون قبل از خود هستند؟ روش پژوهش توصيفي ـ تحليلي است و به خوانش مضامين كاشي ها به مثابه متن با رويكرد بينامتنيت از منظر «ژنت» مي پردازد. نتيجه حاصل از پژوهش نشان مي-دهد كه نقوش مورد بررسي روابط بينامتني از نوع ضمني و غيرصريح(حضور پنهان يك متن در متن ديگر) با متون پيش از خود دارند و در اين كاشي ها تأثير صريح(حضور آشكار يك متن در متن ديگر) ديده نمي شود.