خوانش عناصر معماري آرامگاه حافظيه بر اساس علم اعداد

يكي از زبان‌هاي تمثيلي و رمزآميز موردتوجه انديشمندان و حكيمان ايراني-اسلامي، به‌كارگيري اعداد و هندسه‌هايي رمزآميز در هنر و معماري ايراني-اسلامي است كه به‌وسيله آن مفاهيمي از عالم معنا به عالم تجسد يافته معماري متصل مي‌گردد. در اين تحقيق با روشي توصيفي-تحليلي، ضمن مطالعه پيشينه چگونگي كاربرد و تحليل رموز علم اعداد در حوزه معماري، به بررسي مفاهيم به‌دست‌آمده در يك نمونه موردي پرداخته مي‌شود. با توجه به‌تناسب فضاي عارفانه آرامگاه حافظيه و مفاهيم رمزآميز موردبحث، برخي از عناصر معمارانه اين مجموعه مورد تطبيق و تحليل قرارگرفته است. بر اساس مشاهدات و تحليل‌هاي صورت گرفته در ميان عناصر مجموعه، رمز پردازي‌هاي اعدادي از قبيل يك، دو، سه، چهار، پنج، هشت، نه و بيست‌وهشت قابل اشاره مي‌باشد كه ميان آنان، عدد هشت از جايگاهي ويژه برخوردار است. شايان‌ذكر است در ميان رمز پردازي‌هاي عددي به‌دست‌آمده، برخي مفاهيم تداعي‌كننده سير و سلوك عارفانه با نگرش روحاني و عرفاني حافظ تطابق بيشتري يافته و متجلي كننده سير عالم ماده به عالم معنا مي‌باشند.