بررسي كاردكرد سيستم فتوولتائيك حرارتي به صورت آزمايشگاهي با استفاده از نانوسيال سيليكا و اكسيد تيتانيوم

experimental investigation of a photovoltaic thermal system with SiO2 and TiO2 nanofluid

يكي از در دسترس ترين و پاك‌ترين منابع تجديد پذير انرژي خورشيدي است. صفحات فتوولتائيك ازجمله سامانه هايي هستند كه انرژي خورشيدي را مستقيماً به انرژي الكتريكي تبديل مي كنند. ازجمله مواردي كه بر بازده ي اين سامانه ها اثرگذار باشد مي توان به دماي سلول خورشيدي اشاره نمود. لذا جهت كاهش دما از سيستم هاي فتولتائيك حرارتي استفاده مي گردد. در اين پژوهش به صورت تجربي يك سيستم فتوولتائيك حرارتي با استفاده از سيال كاري آب، نانوسيال اكسيد تيتانيوم و سيليكا مورد تحليل و ارزيابي قرار گرفته است. بر اساس اين پژوهش توان صفحه فتوولتائيك براي نانوسيال اكسيد تيتانيوم با درصد جرمي 0.03 . 0.09 به ترتيب 8.25 و 8.59 وات بدست آمده است. هم چنين توان صفحه فتوولتائيك براي نانوسيال سيليكا با درصد جرمي 0.03 . 0.09 به ترتيب 8.36 و 8.56 وات بوده است. هم چنين مشاهده گرديد كه با افزايش درصد جرمي، بازده ي الكتريكي براي نانوسيال اكسيد تيتانيوم و سيليكا از 0.38 به 4.34 درصد و از 1.73 به 3.95 درصد نسبت به آب افزايش پيدا كرده است.