آثار اخلاقي نماز از منظر قرآن و حديث

نماز ركن دين، نردبان عروج انسان به مقام يقين و از مؤكّدترين عبادت هاست. نماز كه مظهر پيوند مخلوق با خالق است از بهترين برنامه هاي دين مبين اسلام براي بازداري از زشتي ها و تخلّق به اخلاق الاهي است. برنامه اي كه در تمامي آيين هاي آسماني تشريع شده و جايگاه ويژه اي در آموزه هاي اسلامي دارد. آيات قرآن كريم و احاديث اهل بيت عصمت و طهارت (ع) بر شأن‌ خاصّ اين‌ حكم ديني، دلالت مي كند. بي ترديد، توجّه دادن به باطن و روح نماز، بيش از هر چيزي مورد عنايت متون اسلامي بوده و نماز بي‌روح، كم‌فايده معرّفي شده است. منابع اسلامي، آثار اخلاقي و جنبه هاي تربيتي قابل ملاحظه اي را براي اين فريضه مؤكّد، برشمرده و دست يابي به آن آثار را در تقيّد به آداب و توجّه ويژه به روح و حقيقت نماز دانسته اند. در مقاله ي پيش رو، با روش وصفي و با استفاده از منابع كتابخانه اي، آثار اخلاقي نماز با تأكيد بر آيات قرآن حكيم و روايات معصومين (ع) مورد بحث و بررسي قرار گرفته است.