مروري بر كاربرد اختيارات حقيقي در ارزشيابي پروژه هاي معدني

شركت‌هاي معدني ارزش‌گذاري اقتصادي پروژه‌هاي خود را با استفاده از روش‌هاي سنتي و به‌ خصوص جريان نقدينگي تنزيل يافته انجام مي‌دهند، در حالي كه قطعي بودن اطلاعات از فرضيات اوليه اين روش است و اين موضوع با عدم قطعيت موجود در اطلاعات پروژه‌هاي معدني در تعارض است. ضمن اينكه در روش سنتي DCF، تاثير انعطاف پذيري هاي مديريتي درنظر گرفته نشده است. تحليل اختيارات حقيقي روشي مبتني بر نظريه ارزش¬گذاري اختيارات مالي است و راه‌هاي جديدي براي مقابله با محدوديت‌هاي روش‌هاي سنتي ارائه مي‌كند. مفهوم اختيارات در ابتدا براي اختيارات سهام مطرح شد كه به‌عنوان ﻳﻜﻲ از اﺑﺰارﻫﺎي ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ در ﻣﺒﺎﺣﺚ ﻣـﺎﻟﻲ ﺑـﺮاي ﻣﻘﺎﺑﻠـﻪ ﺑـﺎ ريسك‌هاي ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻣﻼت اﻳﻦ دارايي‌ها اﺳﺘﻔﺎده مي‌گرديد. نظريه ارزش¬گذاري اختيار در مورد انواع سرمايه‌گذاري‌ها، اعم از واقعي يا غيرمالي كاربرد دارد. بيشترين ﮐﺎرﺑﺮد اختيارات حقيقي در زﻣﯿﻨﻪ تصميم‌گيري‌هاي سرمايه‌گذاري و ﯾﺎ ارزش‌گذاري در زﻣﯿﻨـﻪ فعاليت‌هايي اﺳﺖ كه از خطرپذيري ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺑﺮﺧﻮردارﻧﺪ و ﻣﻌﻤﻮﻻً در ﺧﻂ ﻣﻘﺪم ﺗﻮﺳﻌﻪ فناوري‌ها، ﺗﺤﻘﯿﻖ و ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻗﺮاردارند. اختيارات زماني مهم است كه هزينه معدن كاري با قيمت لحظه اي برابر بوده و ميزان ارزش تصميمات و انعطاف پذيري هاي مديريتي را مشخص مي سازد. در اينجا ضمن تعريف اختيارات حقيقي و نحوه ارزش گذاري آن ها، تحقيق هايي كه به بررسي انواع اختيارات حقيقي مورد كاربرد در معدن كاري و روش هاي استفاده از اين اختيارات در ارزش گذاري معادن بررسي مي شوند. نتيجه نشان مي‌دهد كه عليرغم پيچيدگي روش اختيارات حقيقي اين روش براي بررسي پروژه‌هاي معدني نسبت به روش‌هاي سنتي ارجحيت دارد. در روش اختيارات حقيقي عيار حد به دست آمده پايين‌تر از زماني است كه از روش‌هاي سنتي براي تعيين عيار حد استفاده مي‌شود. اين روش باعث افزايش نرخ استخراج بهينه معدن مي شود كه با افزايش نرخ استخراج بهينه ارزش پروژه‌هاي معدن كاري افزايش مي يابد. در نظرگيري اختيارات حقيقي منجر به افزايش سود معدن در مرحله طراحي معدن مي‌شود.