شاخصه هاي اخلاقي پژوهشگري رسانه ازمنظر تعاليم اخلاقي اسلام

پژوهش در عرصه رسانه به‎دليل ارتباط مستقيم با اقشار جامعه مي‎بايست تابع موازيني اخلاقي بوده باشد كه نظرداشت آنها قوام و استحكام و ثمربخشي آثار پژوهشي را به‎دنبال دارد. مقاله حاضر درصدد بررسي و ارائه شاخص هاي اخلاقيِ پژوهشگريِ رسانه ازمنظر تعاليم اخلاقي اسلام است.هدف: بررسي آن دسته از معيارهاي اخلاقي پژوهش است كه پژوهشگرِ رسانه بايد خود را به آنها ملزم بداند و بدين‎وسيله حرفه پژوهشگري و اثر توليدشده خود را از آفات و آسيب‎ها مصون بدارد. روش: در پژوهش حاضر براي دست يابي به موازين اخلاقيِ پژوهشگري ابتدا دسته‎اي از ويژگي‎هاي اخلاقي كه در روايات و منابع اخلاقي، كتاب‎ها و مقالاتِ مرتبط پيرامون شخصيت فردي و اجتماعي محققين و انديشمندان مورد اشاره واقع شده، با استفاده از روش جست‎وجوي كتابخانه‎اي و نرم‎افزاري گردآوري شد، سپس چگونگي ارتباط آن با پژوهشگران و پژوهشگري در عرصه رسانه مورد تحليل و ارزيابي قرار گرفت. يافته ها: بررسي‎ها نشان داد مي‎توان پژوهشگرانِ رسانه را ازنظر ويژگي ها و مسئوليت‎هاي اخلاقي به چهار گروه دسته‎بندي كرد: ويژگي‎هاي اخلاقيِ فردي، مسئوليت‎هاي حرفه پژوهشگريِ رسانه، حقوق افراد يا گروه‎هاي مورد پژوهش، حقوق مخاطبان. نتيجه‎گيري: التزام به موازين اخلاقي در عرصه پژوهش‎هاي رسانه اي نقش مؤثري در بهبود وضعيت پژوهش رسانه اي در جوامع علمي و مقبوليت در ميان مخاطبان و جلب اعتماد عمومي دارد و موجب افزايش ضريب نفوذ گزارش‎هاي پژوهشيِ رسانه‎ها در جامعه مي شود