جلوه تبري در فرآيند تربيت اسلامي

دين اسلام با برخورداري از منابع گرانبهاي «قرآن و سنت» برنامة تربيتي همه‌جانبه‌اي به جهانيان عرضه مي‌كند. يكي از ابعادي كه دين مبين اسلام آن را به‌خوبي تبيين مي‌كندوبر او تاكيد مي كند، « تبري » است. پژوهش حاضر بر موضوع جلوه تبري در فرايند تربيت اسلامي متمركز است؛ به همين دليل دراين مقاله نخست معناي لغوي و اصطلاحي تبري وتربيت اسلامي مطرح مي شود سپس به تبري درآيات و روايات وآثار تربيتي آن پرداخته مي شودودر انتها به تبري در زيارت عاشورااشاره مي كنيم.مهم ترين روش براي استنباط اصول و مباني از قرآن و احاديث، در تعبيري كلي،روش اجتهادي-استنباطي- تفسيري است كه البته مي تواند دامنة وسيعي داشته باشد و حتي روش تحليل مفهومي متداول را نيز شامل شود.نتيجه اين كه، از آن جهت كه، مهمترين مباني دين، تَبّري و بيزاري جستن از بنيانگذاران حكومت ظلم و فساد و دشمنان ائمه هدي است واين حالت رواني، از عواطف مهم انساني است كه در تربيت اخلاق فردي و همچنين فعاليت‌هاي سياسي و اجتماعي وتربيتي آثار مهمي دارد، و انگيزه بسياري از رفتارهاي پسنديده يا ناپسند مي‌باشد مابه بررسي آن ،با رويكرد تربيت اسلامي مي پردازيم.