تكنيك هاي استفاده از DNA توموري در گردش به عنوان يك مولفه بيوپسي مايع در مديريت سرطان

پزشكي دقيق در مديريت باليني سرطان ممكن است از طريق روشي تشخيصي به نام بيوپسي مايع بدست آيد. اين روش از بيوماركرهاي تشخيصي در خون براي اهداف پيش آگهي و پيش بيني استفاده مي كند. يكي از آخرين نشانگرهايي كه به تازگي در خون در زمينه بيوپسي مايع در بيماران سرطاني استفاده شده است، DNA توموري در گردش (circulating tumor DNA) است. ctDNA توسط سلول هاي توموري از طريق مكانيزم هاي مختلف آزاد مي شود و بنابراين مي تواند اطلاعاتي درباره ساختار ژنومي تومور در بيمار ارائه دهد. از طريق بيوپسي هاي مايع مبتني بر ctDNA، مي توان ديناميك تومور را براي پيش بيني و ارزيابي پاسخ و يا مقاومت دارويي كنترل نمود. از آنجايي كه ctDNA بسيار تجزيه پذير است و غلظت آن در مقايسه با DNA در گردش معمولي بسيار كم است، غربالگري براي جهش هاي مربوط به جهش هاي باليني بسيار چالش برانگيز است. اگرچه پيشرفت هاي چشمگيري در افزايش تشخيص و تجزيه و تحليل ctDNA در چند سال گذشته صورت گرفته است، چالش هاي فعلي شامل استانداردسازي و افزايش تكنيك هاي رايج با حساسيت تك مولكول در تركيب با ويژگي هاي كامل است. اين بررسي بر روي نقش بالقوه ctDNA در مديريت باليني بيماران سرطاني، تكنولوژي هاي فعلي كه در حال استفاده هستند و چيره شدن بر موانعي كه هنوز براي دستيابي به بيوپسي مايع مبتني بر ctDNA در جهت پزشكي دقيق نياز است، تمركز دارد.