بررسي اثر روغن سياه دانه در درمان زخم معده ناشي از اسيد استيك در موش صحرايي نر

زخم معده يا گاستريت بيماري خوش خيم در دستگاه گوارش مي‌باشد كه با زخم كوچك در آستر و مخاط داخلي معده به وجود مي آيد. از مشخصات زخم معده اين است كه عمقي است و از مخاط معده عبور مي كند. تقريباً تمام زخم هاي خوش خيم معده در آنتروم (ناحيه تحتاني معده)، قرار دارد .يكي از راه هاي درمان بيماري زخم معده استفاده از گياهان دارويي است. ازجمله گياهان دارويي موثر در درمان زخم معده سياه دانه است. مهم ترين كاربرد روغن سياه دانه، تاثير در كاهش التهاب و تسريع التيام و بهبودي زخم مي باشد. از سياه دانه موادي نظير روغن لينولئيك، تيموكينون و آنتي اكسيدان به دست مي آيد. موش ها با يك رژيم آزمايشگاهي استاندارد تغذيه شدند. قبل از جراحي، براي 48 ساعت از غذا محروم و 2 ساعت قبل از جراحي آب آنها نيز قطع شد. موش ها باتزريق محلول اسيد استيك به ناحيه ي تنه معده قسمتي كه فاقد رگ باشد، مبتلا به زخم معده شدند. يك روز پس از ايجاد زخم در معده، روغن با دوزهاي مختلف از طريق گاواژ به موش ها داده شد. موش ها را در روزهاي 4، 7، 10 و 14 پس از ايجاد زخم كشته و معده آنها خارج گرديد و ابعاد زخم برحسب ميلي-مترمربع محاسبه گرديد. همچنين جهت مطالعات بافت شناسي، نمونه ها پس از ايجاد برش و تهيه لام با هموتوكسيلين و ائوزين رنگ آميزي شدند و مورد مطالعه ميكروسكوپي قرارگرفتند. نتايج نشان داد كه درصد بهبود زخم در روغن سياه دانه در هر سه دوز (50، 100 و 200 ميلي گرم بركيلوگرم) در روزهاي چهارم، هفتم، دهم و چهاردهم افزايش معناداري نسبت به گروه هاي شم و كنترل دارند. به دليل وجود تركيباتي مانند ترپن ها، فلاونوئيدها، ويتامين A،B و C موجود در روغن سياه دانه و خاصيت ضد التهابي و آنتي اكسيداني باعث تسهيل در ترميم زخم معده، حفاظت از بافت معده و كاهش التهاب و زخم معده اثرترميمي بيشتري بر زخم معده ناشي از اسيداستيك دارد.