مقايسه‌ كاركردهاي اجرايي و خودكارآمدي در دانشجويان نابينا و دانشجويان عادي

اين پژوهش با هدف مقايسه كاركردهاي اجرايي و خودكارآمدي در دانشجويان نابينا و دانشجويان عادي شهر اصفهان انجام شد. پژوهش حاضر، يك مطالعه علّي مقايسه‌اي بود. جامعه آماري اين پژوهش را دانشجويان نابينا و دانشجويان عادي 19 تا 24 ساله تشكيل دادند. به نحوي آزمودني‌ها به دو گروه 35 نفري تقسيم شدند. گروه اول از دانشجويان نابينا بودند كه به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند؛ در حالي كه گروه دوم، دانشجويان عادي بودند و به روش تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزارهاي استفاده شده در اين پژوهش پرسشنامه توانايي شناختي نجاتي و پرسشنامه خودكارآمدي شرر، مادوكس، مركندانت، پرتيس دون، جاكوبز و راجرز بود. اطلاعات جمع‌آوري شده از طريق آزمون آماري تحليل واريانس چندمتغيري با استفاده از نسخه 23 اس پي اس اس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها نشان داد كه كاركردهاي اجرايي دانشجويان عادي به طور معناداري بهتر از دانشجويان نابينا بود. همچنين ميزان خودكارآمدي دانشجويان نابينا به طور معناداري كمتر از دانشجويان عادي بود. بنابراين كاركردهاي اجرايي و خودكارآمدي از پديده‌هاي چندبُعدي هستند كه وضعيت بينايي نقش مهمي در آنها دارد.